Timme blogt

Vorige week de tackle gezien op Eduardo, de spits van Arsenal?  Hoe die kerel z’n beenderen los door z’n vel kwamen?  Huiveringwekkend, vooral als je dan iets later verneemt dat - indien de dokter 5 (!!) minuten later zou geweest zijn - dat been waarschijnlijk moest geamputeerd worden.

Maar daarover wil ik het nu niet hebben.  Onrechtstreeks wel, maar over een andere voetballer.  Die met zulke beenbreuk een abrupt einde zag aan z’n carrière.  De beelden, waarbij zijn been werkelijk rond het been van z’n tegenstander-keeper kromde, staan helaas in m’n geheugen gegrift.  Een afscheid dat hij niet verdiende.  Neen, zeker niet hij…

Luc Nilis, de man met de fluwélen techniek.  En neen, er is geen schrijffout in “fluwélen”, de nadruk ligt wel degelijk op dat woord.  Fenomenaal, een plezier om naar te kijken.  En er een krop van in de keel te krijgen.

In België werd hij nooit naar waarde geschat.  Waarom hij in ons land nooit de Gouden Schoen heeft mogen ontvangen, daarnaar heb ik nog steeds het raden.  Pas nàdat hij in Nederland de erkenning kreeg die hij 200% verdiende, begonnen ze hem hier eindelijk (vooral in de pers) ook te waarderen.  Getuige de Lifetime Achievement die ie ontving.

Luc Nilis, spreek de naam uit en er gaat een schok van “kiekevel” door gans m’n lichaam.  De naam die op mijn allereerste voetbaltruitje stond, de naam waarover je in mijn buurt beter niet al te slecht sprak.  Wereldgoals, die we bij de huidige, zelfs internationale, toppers zelden zien.  Kortom, deze man moest niet enkel een carrière hebben bij Anderlecht, PSV en een beetje Aston Villa. 

Youtube zou Youtube niet zijn, moesten er geen compilatiefilmpjes van deze held bestaan.  Daarom, voor diegenen die nog twijfelden, hier het bewijsmateriaal.  Geniet, en herzie uw mening!